مترجم سایت

چون فریدون از بازگشت پسرانش آگه شد خواست تا از دل ایشان آگه شود و ایشان را بیآزماید. پس او كه جادو مى‏دانست، بسان یك اژدها كه شیر هم یاراى رهایى از چنگ او را نداشت، جوشان و خروشان، آنسان كه از دهانش آتش بیرون مى‏آمد به سر راه پسران شتافت و برابر پسر بزرگترش ایستاد. پسر بزرگتر كه او را دید گفت: مرد خردمند با اژدها در نمى‏آویزد.

این بگفت و به شتاب ازو بگریخت. آنگاه فریدون در همان نمود اژدها به سوى برادر میانه رفت. پسر میانه چون او را بدید، كمان را به زه كرد و گفت:

اگر باید جنگید، چه میان شیر دمنده و مرد جنگى؟ در همان هنگام پسر كوچكتر به نزد ایشان رسید و چون اژدها را بدید، برخروشید و به او گفت: از پیش ما برو، كه تو همچون نهنگى هستى كه نباید در راه شیران رود.اینك اگر نام شاه فریدون به گوش تو رسیده است، هرگز بدین سان مكوش، چه ما هر سه پسران اوییم و هر سه جنگاور. پس یا به راه دیگرى شو، یا این كه به جنگت مى‏شتابم. چون فریدون فرّخ ، سخنان و هنرهاى ایشان بشنید و بدید، ناپدید گشت.

آنگاه در نمود راستین خود یعنى بسان پدر ایشان، چنانكه سزاوار بود با كوس و پیلان مست و با گرز گاوسار در دست و بزرگان لشگر در پشت سر به پیشواز پسرانش شتافت. پسران كه چنین دیدند پیاده گشتند و بر خاك بوسه دادند. فریدون دست ایشان را بگرفت و به اندازه بنواختشان. چون به كاخ رسیدند، فریدون به گوشه‏اى رفت و خداى را سپاس بسیار گفت كه هر چه از نیك و بد روزگار دید، ازو بود. آنگاه سه پسر خود را بخواند و بر تخت نشاند و ایشان را گفت: آن اژدهاى دژم كه مى‏خواست گیتى را با دَم خود بسوزاند، من بودم كه مى‏خواستم شما را بیآزمایم و چون آزمودم، شاد گشتم، اكنون گاهِ آن فرا رسید كه چنانكه بایسته است، بر شمایان، نامى نهم.

پس تو كه پسر بزرگتر هستى، نامت سلم«1»باشد كه تندرست از چنگ نهنگ بیرون آمدى و در گریز، درنگى نكردى و براستى دلاورى كه از پیل و شیر نیاندیشد، باید او را بجاى دلیر، دیوانه خوانْد . اما پسر میانه را كه از همان آغاز دلیرى كرد باید تور«2»نامید كه همچون شیر دلیرى بود كه پیل نیز نتوانست او را به زیر آوَرَد . و پسر كوچكتر كه هم خردمند و هم جنگى، هم با شتاب و هم با درنگ است و هوشیارانه راه میانه را برگزید، ایرج«3»نامش باد كه سزاوار اوست.«4»و اكنون زمان آن شد تا نام این پرى چهرگان تازى را بگذارم. پس فریدون، زن سلم را آرزو، زن تور را ماه آزاده خوى و زن ایرج را سهى نامید. آنگاه خواست تا اختر ایشان را ببیند و از آینده ایشان آگاه گردد.

 پس در آنچه كه اختر شناسان از آینده سلم و تور و ایرج بدیده و بنوشته بودند، نگریست. اختر سلم، نشان از برجیس و كمان داشت. اختر تور، شیر بود. اما اختر ایرج، خرچنگ بود كه نشان از آشوب و جنگ بود. فریدون چون آن بدید، اندوهگین گشت و آهى كشید، كه سپهر را به ایرج برآشفته و ناسازگار دید.